İpekböcekçiliği, dut yapraklarıyla beslenen ipekböceklerinin ürettiği kozalardan ipek elde edilmesine dayanan, tarihi kökleri çok eskilere uzanan bir üretim biçimidir. Bursa, Osmanlı döneminden itibaren Türkiye'nin ipek üretiminin önemli merkezlerinden biri olmuştur.
İpek üretimi süreci, dut ağaçlarının yetiştirilmesinden ipekböceği bakımına, kozaların toplanmasından ipliğin elde edilmesine kadar pek çok aşamadan oluşan emek yoğun bir zanaattır. Bu geleneksel bilgi, kuşaktan kuşağa aktarılarak günümüze kadar ulaşmıştır.
Günümüzde sentetik kumaşların yaygınlaşmasıyla geleneksel ipek üretimi bazı bölgelerde azalmış olsa da, bu zanaat hâlâ belirli merkezlerde sürdürülmektedir. İpekböcekçiliği, Anadolu'nun zengin zanaat mirasının önemli bir parçası olarak kültürel değerini korumaya devam etmektedir.
