Geleneksel Türk mimarisinde ahşap, özellikle Karadeniz ve Ege bölgelerinde yaygın olarak kullanılan bir yapı malzemesi olmuştur. Bu evler, genellikle taş bir zemin kat üzerine inşa edilen ahşap üst katlardan oluşur ve bölgenin iklim koşullarına uygun bir yapı sergiler.
Cumbalar (evin üst katının sokağa doğru çıkıntı yapan bölümleri), hem ekstra yaşam alanı sağlamış hem de evin estetik görünümüne katkıda bulunmuştur. Geniş saçaklar, yağışlı bölgelerde evin duvarlarını yağmurdan korumak amacıyla tasarlanmıştır.
Bu geleneksel ahşap evler, günümüzde pek çok yerde restore edilerek korunmakta ve bazı bölgelerde turistik amaçla kullanılmaktadır. Safranbolu ve Amasya gibi şehirlerdeki tarihi ahşap ev dokusu, Türk sivil mimarisinin önemli örnekleri arasında yer almaktadır.
